در حالی که تعداد افراد تحت درمان به صورت مستمر در حال افزایش است، منطقه ما هنوز پایین ترین سطح پوشش درمان در جهان را دارد. تا امروز کمتر از یک پنجم افراد مبتلا به اچ.آی.وی درمان دارویی دریافت می کنند. «بخشی از پیام دکتر علاء الوان دبیر منطقه ای سازمان جهانی بهداشت در منطقه مدیترانه شرقی به مناسبت روز جهانی ایدز(اول دسامبر2015)»

هم اکنون همگان اذعان دارند که ایدز به صورت بحرانی برای توسعه جهانی درآمده و در برخی از کشورها بالقوه برامنیت ملی تأثیر می گذارد. مناقشات مسلحانه و جابه جایی های جمعیتی ناشی از آن ها، زمینه مناسب را برای گسترش ایدز فراهم می سازد و از طرف دیگر خود ایدز را می توان به عنوان یک عامل خطر در فروپاشی انسجام اجتماعی و بی ثباتی سیاسی و اجتماعی و همچنین تهدیدی برای نیروهای امنیتی به شمار آورد.

 

واکنش های ملی و منطقه ای:

اگرچه واکنش های جهانی نسبت به ایدز از اهمیت حیاتی برخوردار است، اما در متوقف کردن گسترش این بیماری واکنش های منطقه ای و ملی، چه از جهت تأثیر داخلی بر کشور و چه از این حیث که واکنش های منطقه ای باعث تسهیل پشتیبانی از ابتکارهایی که در سطح ملی می شوند، حائز اهمیت بوده و ازعناصر کلیدی محسوب می شوند.

آسیب های حکومتی:

ایدز تأثیری فاجعه آمیز بر توانائی حکومت ها، به ویژه در زمینه ارائه خدمات اساسی و ملی کشور می گذارد، منابع انسانی از دست می رود، درآمدهای همگانی کاهش می یابد و بودجه ها صرف برخورد با عوارض ایدز می شود.

تأثیر بر امنیت:

معکوس شدن رشد اقتصادی و دستاوردهای توسعه که در بعضی از کشورهای دچارآسیب ایدز مشاهده می شود. بر اثر شکنندگی و پیچیدگی سیستم­های ژئوپولتیک تشدید می شود. ایدز در بسیاری از کشورها که دچار جنگ، مناقشه، آوارگی، کمبود غذا و فقر هستند گسترش بیشتری پیدا کرده و در مناطق آلوده تر خطری واقعی برای ثبات سیاسی و اجتماعی به شمار می رود.

شورای امنیت تعریف تازه ای از امنیت به عنوان موضوعی فراتر از وجود یا عدم جنگ و مناقشه ارائه داده است و آن «موضوعی است که بر خدمات بهداشتی و اجتماعی، ترکیب و ساختاراجتماعی و اقتصادی خانواده تأثیر می گذارد»

این بیماری خطرناک ترین دشمن بشریت است، به طوری که در تعدادی از کشورهای جنوب آفریقا موجب مرگ و میر فراوانی شده و متوسط طول عمر در این کشورها به 17 سال کاهش یافته است.

mg3 3

مصوبات سازمان بین المللی کار (ILo) در رابطه با اچ آی وی / ایدز:

  • جهت استخدام و یا حین کار، کارفرما نباید از افراد آزمایش اچ آی وی بخواهد.
  • وضعیت یک فرد از نظر ابتلاء یا عدم ابتلاء نباید ملاک استخدام یا اشتغال افراد قرار گیرد.
  • کارکنان مبتلا به ایدز مؤظف به افشای جواب آزمایش مثبت خود نیستند.

آقای بان کی مون دبیر کل سازمان ملل متحد به مناسبت روزجهانی ایدز (اول دسامبر 2015) برابر با  دهم آذر 1394 در بخشی ازپیام خود می گوید: رهبران جهان با اتفاق آراء متعهد شده اند که همه گیری ایدز را در قالب اهداف توسعه پایدار که در سپتامبر به تصویب رسید، تا سال 2030 به پایان برسانند. این تعهد، قدرت همبستگی انسان ها را در تبدیل یک بیماری ویرانگر به یکی از فراگیرترین جنبش های جهانی تاریخ معاصر، نشان می دهد.

الگو و چگونگی برخورد با ایدز:

اگرچه شیوع و گسترش ایدز در سراسر جهان از یک الگوی ثابت پیروی نمی کند، لیکن این مقوله تابعی از چگونگی برخورد و مواجهه دست اندرکاران با آن است، برخی کشورها بر این عقیده اند که ایدز یک بیماری وارداتی است و آن را مشکل بهداشتی جامعه خود نمی دانند و از سرعت انتشار آن غافلند. این عقیده باعث شده است تا به جای بیماری با بیمار مبارزه کنند. در صورتی که بیماری ایدز از طریق تماس های عادی مثل کارکردن با یکدیگر، زندگی دسته جمعی، هم صحبت شدن، سوار شدن در تاکسی یا اتوبوس منتقل نمی شود. همچنین در واکنش نسبت به پدیده ایدز نزد برخی دولتها که فاقد عنصر « شناسایی اساسی » هستند، توسل به حرکت‏های، عوام پسند، به پاک کردن صورت مسئله منجر می شود.

پیشگیری منفی:

در کشور خودمان لایحه ای در هیأت دولت قبلی (دهم و یازدهم) تنظیم و به شرح ذیل در مجلس شورای اسلامی برای معافیت از سربازی تصویب و به صورت قانون درآمده است:

بند هفتم از ماده 45 – عوارض بیماری های عفونی مداوم (مانند سیفلیس ها، مننژیت ها، استئومیلیت ها و ...) که اختلال غیرقابل برگشت ایجاد کرده باشد معاف دائم

بند هشتم-بیماران مبتلا به نقص ایمنی سلولی اکتسابی و حاملین ویروس اچ آی وی معاف دائم

تدوین برنامه های ملی شامل نقش آفرینان چندجانبه:

درس اساسی آموخته شده برای هر طرح ملی این است که اقدامات برای کاهش خطر بیماری ایدز و تغییر رفتار، هنگامی مؤثرواقع می شوند که مجموعه ای از وزارت خانه های دولتی و شرکا در بخش های اجتماعی، اقتصادی و بهداشتی در زمینه تأمین محیطی توانمند و مستعد برای انجام برنامه های پیشگیری، مراقبت و پشتیبانی در مقیاس وسیع شرکت داشته باشند. فعالیت های انفرادی و منزوی نتایج پایدار به بار نمی آورند. برای این که برنامه ها مؤثر واقع شوند، اقدام متمرکز و پوشش گسترده و پیوسته لازم است.

مجموعه تلاش هایی که با هدف افزایش مشارکت معنی دار گروه های مهم اجتماعی، سازمان های غیردولتی، سازمان های مذهبی، حاملان ویروس ایدز به ویژه اقدامات دسته جمعی زنان حامل ویروس ایدز در بسیاری از بخش های دنیا انجام شده مؤثر بودن مشاوره ها و اقدامات پیشگیرانه جمعی و اجتماعی را به خوبی نشان داده است.

mg3 3

 

انگ و تبعیض در ایدز:

در جلسه مجمع عمومی سازمان ملل متحد که در ژوئن 2001 در خصوص کنترل ایدز برگزار شد، این مسئله مورد توجه قرار گرفت و مشخص شد که این معضل مربوط به همه کشورها بوده و باعث مشکلاتی برای مبتلایان در مدارس، خانه، محیط کار، سفر و حتی در ارائه خدمات بهداشتی درمانی خواهد شد و در نهایت، باعث احساس گناه، افسردگی، خودکم بینی و حقارت شده، آن ها را به گوشه ای خواهد راند. اولین گام در مبارزه علیه ایدز شکستن دیوار سکوت و انگ، پذیرش آن در جامعه و شناخت اهمیت کنترل آن می باشد.

زمینه های فرهنگی- سیاسی- دینی:

ازآن جا که ایدز ارتباط تنگاتنگی با مواد مخدر، فحشاء و همجنس بازی دارد که در تضاد با ارزش های مذهبی، اجتماعی و فرهنگی جامعه­مان است، افراد مبتلا به ایدز یا مشکوک به ابتلاء طرد می شوند و انگ و تبعیضی که مبتلایان با آن روبرو هستند مضاعف و پیچیده می شود. معمولاً این افراد به عنوان افراد گناهکار، مقصر و خاطی شناخته می شوند، نه کسانی که نیازمند کمک و یاری هستند و این انگ نه تنها گریبان خود فرد را می گیرد، بلکه خانواده و فرزندان آن ها را نیز در معرض اتهام و تبعیض قرار می دهد.

تبعیض ناحق در ایدز،گاه ناشی از این تصور است که «آن ها مورد تنبیه الهی قرار گرفته اند» در نتیجه به راه های انتقال بیماری کمتر توجه می گردد.

اگر روش های محکم و قاطع دررفع این سوءتفاهم ها و سوء تعبیرها اتخاذ نشود تمام تلاش ها برای مهار اپیدمی ایدز به هدر خواهد رفت و افراد مبتلا، بیماریشان را مخفی خواهند کرد و درنتیجه به خدمات آموزشی، مشاوره و مراقبت و درمان دسترسی نخواهند داشت و اطلاعات لازم در زمینه راه های انتقال و پیشگیری و نکاتی را که باید رعایت کنند تا دیگران آلوده نشوند به دست نخواهند آورد که البته آثار سوء آن نیز به جامعه برمی گردد.

تبعیض و انگ در ایدز ناشی از تلقین شرم و ترس است. شرم به خاطر رابطه جنسی و یا تزریق مواد مخدرو ترس به خاطر این که ایدز مرگبار است. مقصر شناختن و بدرفتاری و طرد افراد مبتلا به ایدز باعث ایجاد کانون های مخفی و به دنبال آن گسترش اپیدمی ایدز خواهد شد و شرایط مناسبی برای شیوع بیشتر این بیماری می گردد. با این حال برخی کشورها توانسته اند حقوق اجتماعی و قانونی این افراد را محترم شمرده و حفظ نمایند.

عفونت اچ.آی.وی در روسیه و چند جمهوری آسیای مرکزی به سرعت در حال گسترش است و شواهدی از افزایش ناگهانی شیوع  اچ.آی.وی در بنگلادش، پاکستان و افغانستان نیز مشهود است. درایران نیز اگرچه این بیماری نسبت به بسیاری از کشورهای دیگر خیلی دیر وارد و آشکار شد، اما هم اکنون روند روبه گسترشی دارد.

ایدز در ایران:

اولین مورد ایدز در ایران به سال 1366 نزد کودک شش ساله مبتلا به هموفیلی دیده شد. این بدان معنی است که فقط شش سال پس از مشاهده نخستین مورد ایدز در جهان  (1981م = 1360خ). کشور ما با تزریق خون های آلوده (وارداتی از کشور فرانسه) به جرگه کشورهای آلوده به ایدز پیوست. به تدریج موارد آلودگی به اچ آی وی افزایش یافت و تا 21 / 3/ 1380 (یعنی چهارده سال بعد) 2721 نفر و تا 1/1/1382 به 4846 نفر رسید. این آمار در تاریخ 1/7/1384 به 13357 نفر افزایش یافت که از این تعداد 12627 نفر مرد و 730 نفر زن بودند و اکثریت ان ها در گروه سنی 25 - 30 سال قرار داشتند.تعداد 788 نفر از این عده مبتلا به بیماری ایدز شده بودند و بقیه هنوز وارد مرحله ی بیماری نشده و حامل ویروس بودند. این آمار در تاریخ 1/1/1386 به 14544 نفر رسید. براساس نظام جامع مدیریت داده های الکترونیک اچ آی وی کشور، تا تاریخ 1/7/1394 مجموعاً 30183 نفر مبتلا به اچ آی وی شناسایی، ثبت و گزارش شده است،که 85% آنان مردان و 15% را زنان تشکیل می دهند. 52% موارد ثبت شده در گروه سنی 21 تا 35 سال هستند. بر اساس این نظام گزارش دهی از کل موارد شناخته شده تعداد 7387 نفر فوت شده است و 9394 نفر نیز، وارد مرحله ی ایدز (اچ آی وی پیشرفته) شده اند.

علل ابتلا به اچ آی وی در بین کل مواردی که از سال 1365 تاکنون در کشور به ثبت رسیده اند به ترتیب تزریق با وسایل مشترک در مصرف کنندگان مواد (67%)، رابطه جنسی (18%) و انتقال از مادر به کودک (2%) بوده است.  راه انتقال در 12% از این گروه نامشخص مانده است. لازم به ذکر است که راه انتقال 1% از این موارد مربوط به خون و فرآورده های خونی در سال های پیش از اجرای سیاست پالایش 100% خون سالم توسط سازمان انتقال خون می باشد.

مهم این است که الگوی راه انتقال و درصد ابتلای زنان و مردان در سال های اخیر تغییر کرده است. به گونه ای که از کل موارد شناسائی و گزارش شده در شش ماه اول سال جاری (1394) ، 34% موارد ثبت را زنان و 66% آن ها را مردان تشکیل می دهند و راه احتمالی انتقال در 39% موارد اعتیاد تزریقی، 41% روابطی جنسی، 3% مادر به کودک و در 17% راه احتمالی ابتلا بیان نشده است. ضمناً هیچ مورد ابتلای جدیدی از طریق خون و فراورده های خونی ثبت نشده است. البته همیشه آمارهای اچ آی وی و ایدز گزارش شده در کشورها بسیار کمتر از تعداد واقعی است. و علتش این است که افراد آلوده به اچ آی وی گاهی تا 10 سال و حتی بیشتر بدون علامت هستند و دلیل دیگر این است که بسیاری از این بیماران بر اثر عوارض ایدز مانند سرطان یا سینه پهلو می میرند و بیماری واقعی آن ها تشخیص داده نمی شود. علت سوم است که این بیماران گاهی از ترس بدنام شدن، بیماری خود را تا آن جا که امکان دارد از دیگران و حتی از پزشکان مخفی می کنند. از این رو دانشمندان معتقدند که در جوامع عقب مانده پدیده ایدز مانند کوه یخی است که یک هشتم آن بیرون آب و هفت هشتم آن زیر آب است و دیده نمی شود.

mg3 3

سلامت نیوز: آخرین تعداد مبتلایان اچ آی وی شناسایی شده در ایران 30183 نفر است یعنی از سال 1365 که نخستین بیمار ایدز در ایران شناسایی شد تا امروز، طی 29 سال گذشته، فقط 30183نفر، حدود 1040 نفر در هر سال، شهامت انجام آزمایش ایدز را داشته اند یا ناخواسته و برای رفع تردید پزشک معالج، مجبور به انجام آزمایش ایدز شده اند.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه اعتماد اما واقعاً تعداد افرادی که رفتار پرخطر جنسی یا تزریقی دارند فقط 1040 نفر درسال است؟ مسؤلان وزارت بهداشت از برآورد 90 هزار بیمار ناشناخته در کشور خبر می دهند.  به استناد این برآورد، هر سال 3100 نفر از جمعیت کشور باید برای تعیین وضعیت ابتلای خود آزمایش ایدز بدهند. واقعاً تعداد افرادی که رفتار پرخطر جنسی یا تزریقی دارند فقط 3100 نفر در سال است؟ عمر مراکز مشاوره  رفتاری و پایگاه های انتقال خون مجهز به بخش خودحذفی محرمانه برای انجام آزمایش رایگان ایدز، کمی مانده که به سه دهه برسد. چند نفر از ما به این مراکز مراجعه کرده ایم؟ اینجا آن بخشی است که مردم ایران از قدم های دولت عقب مانده اند. خیلی هم عقب مانده اند و این عقب ماندگی، فاصله بسیار زیاد قدم های دولت و مردم، نگرانی جدی مسؤلان وزارت بهداشت است. این عقب ماندگی از آن بخش هایی است که هیچ ارتباطی به منش سیاسی دولت ها ندارد. کاهش و کنترل اپیدمی ایدز از آن دست اتفاقاتی است که قطعاً برای دولت ایران در گستره جهانی، یک پیروزی قابل تحسین خواهد بود.

اما هنوز مسؤلان وزارت بهداشت از نگرانی ها می گویند. از این که جوانان تحصیل کرده به مطب های متخصصان عفونی مراجعه می کنند و می گویند که مرتکب رفتارهای پرخطر جنسی یا تزریقی شده اند و می گویند هیچ مراقبتی درباره رفتار خود نداشته اند چون «فکر» نمی کردند بیمار شوند و ایران، دولت های ایران، تا دستیابی به صفر شدن اپیدمی ایدز در کشور و شناسایی 90% مبتلایان- هدفی که شهریور امسال به همراه 189 کشور حاضر در مجمع عمومی ملل متحد درباره آن متعهد شده اند فقط 15 سال فرصت دارند. آیا مردم ایران برای رسیدن به این هدف با دولت همراه خواهند بود؟!!

راهبری و هم آهنگی در مدیریت بحران ایدز:

در همه جوامع بیماری ایدز به عنوان بحران دولت و بحران راهبری توصیف شده است. راهبری در یک واکنش مؤثراهمیت بنیادی دارد. یکی از مسائل اساسی در برابر جامعه ایجاد و حفظ راهبری متعهدی است که اگر قرار باشد ماهیت بیماری به وضوح در سراسر جامعه درک و شناخته شده و یک واکنش ملی بسیج شود، بسیار حیاتی است. چنین درک و شناختی به منظور اجتناب از رسوائی و بدنامی، تضمین تعهد کامل، درگیری و پاسخگویی همه بخش ها و اجتناب از چندگونگی تلاش ها ضرورت دارد. پس برای کمک به داشتن جامعه سالم هر ریالی که برای ایدز خرج کنیم، سرمایه گذاری است.

 آسیب‏های های اجتماعی و ایدز:

روند آسیب های اجتماعی در چند سال اخیر چنان بالا گرفته که به یک واقعیت انکارناپذیر مبدل شده است، نه تنها مردم بلکه دولتمردان و مسئولان مستقیم و ذیربط هم از آن سخن می گویند. این را می شود حتی با نگاهی گذرا به اخبار رسانه های گروهی و روزنامه‏ها هم فهمید. آن چه همه قبول دارند آن است که سلامت اجتماعی جامعه به ویژه در پایتخت و سایر کلان شهرهای کشور چنان به مخاطره افتاده که مردم محله هرندی برای حفاظت و حراست از امنیت اجتماعی و سلامت کودکان و خانواده خود با مواد آتش‏زا به زنان و مردان معتاد، کارتن خواب و روسپی، حمله بردند و صورت مسئله را پاک کردند. هم اکنون کار به جایی رسیده است که در پدیده کارتن خوابی هر بار با افراد جدیدی رو به رو می شویم که پیش ازاین کارتن خواب نبوده اند. زنان زیادی که عمر کارتن خوابی شان به دو شب نرسیده، اما چون نهاد حمایتی مشخصی وجود ندارد، به مرور زمان آلوده به انواع و اقسام آسیب ها و عفونت ها می شوند، چون مبتلا به ایدز می شوند. برخی از زنان کارتن خواب هزینه اعتیاد خود را با تن فروشی یا کرایه دادن فرزندان خود تأمین می کنند. ظاهراً تا اینجا نمایان شده است که در کشور ما متولی مشخص برای برنامه ریزی سلامت اجتماعی وجود ندارد. ناگفته پیداست که صرفاً نباید روی محله هرندی و زیر پل فرح زاد و پل مدیریت تمرکز کرد. چرا که ایران تنها تهران نیست و تهران و ایران نیز فقط یک محله هرندی ندارد!

همه این پدیده ها برآیند جریانی است که فریاد می زند« ساختار اجتماعی ما دچار ناهمگونی و آنومی اجتماعی نهادینه شده است».  ما در طول سال های گذشته چه در زندان ها و چه در گوشه و کنار شهرها شاهد موجی از ناهنجاری ها بودیم که به طور خیزشی در عرصه آسیب های اجتماعی در حال گستردگی بوده و هم اکنون در حال تجربه اشکال جدیدی از همان موج هستیم. مسئله اینجاست که جماعت کارتن خواب دیروز، هم اینک از فرد به خانواده بدل شده است در فاصله سال های 1386 تا 1387 یک جمعیت دو هزار نفری کارتن خواب ها را داشتیم، اما همین عدد در سال پایان کار دولت دهم یعنی سال 1392 به 12 هزار نفر رسیده و این آماری است که به گفته خود مأموران شهرداری تهران در سال 1393 به 15 هزار نفر و در فروردین امسال (1394) به 20 هزار نفر افزایش یافت! تا سه سال قبل اصلاً زن کارتن خواب معنا نداشت، اما امروز حدود 500 زن کارتن خواب در تهران داریم. بسیاری از آن ها رفتار پرخطر جنسی داشته و با روش های پیشگیری بیگانه اند.

mg3 3

متأسفانه آمار مشخصی درباره تعداد زنان مبتلا وجود ندارد. در گذشته که سوء مصرف مواد مخدر عامل اصلی انتقال ویروس ایدز بود، آمار مردان بیش از زنان بود و اغلب هم در زندان ها و مراکز ترک اعتیاد شناسایی می شدند. در آن دوره 96% مبتلایان را مردان و حدود سه تا چهار درصد را زنان تشکیل می دادند. اما در حال حاضر این آمار به 81% مردان و 19% زنان رسیده است. ضمن آن که این آمار به شکل جمعی ارائه شده است و در شرایط فعلی چندان قابل اتکاء نیست. در هر حال رشد سریع بیماری در خانم ها به دلیل انتقال به فرزندان زنگ خطری را برای جامعه به صدا درآورده است که شایان توجه است!

آن ها فقط پول می خواهند تا مواد مورد نیاز خود را تأمین کنند. نکته دردناک آن که برخی از این زنان بچه دار شده و بسیاری شان که به ایدز مبتلا هستند فرزندان خود را برای گدایی به قیمت 100 تا 200 هزار تومان به فروش می رسانند. امارها حکایت از افزایش سهم زنان در ابتلاء به ایدز دارند. به طوری که سهم زنان از طریق روابط جنسی از 40% در سال 1380 به 60% در سال 1391 رسید.

زنانه شدن آسیب های اجتماعی:

زنانه شدن آسیب های اجتماعی امروزه به یک معضل اساسی برای کشور تبدیل شده است. به گفته کارشناسان، سونامی آسیب های اجتماعی، سال 95 دامن کشور را خواهد گرفت. اما از میان چالش های مرتبط با جامعه این آسیب ها در آینده سهم بیشتری از زنان را در زیرمجموعه خود قرار خواهد داد. آسیب های اجتماعی در سال های گذشته درحالی به سمت زنانه شدن پیش رفته که چندین بار زنگ هشدار آن توسط مسئولان به صدا درآمده است.

تهران- اقتصاد برتر 30 اردیبهشت 94:

پدیده ها و آسیب های اجتماعی در سال های گذشته روندی را طی کرده تا بیشتر عبارت زنانه شدن را یدک بکشند. اعتیاد، ایدز، سوانح رانندگی، فقر و کارتن خوابی معضلاتی است که تازگی ها رنگ و بوی زنانگی به خود گرفته است. همان طور که مسئولان می گویند اعتیاد جزو پدیده هایی است که در سال های گذشته رشد 2 برابری در زنان داشته است.

«شهیندخت مولاوردی» معاون رئیس جمهوری در امور زنان و خانواده سال گذشته در مورد رشد دوبرابری زنان در اعتیاد گفت: افزایش اعتیاد در زنان به واقعیتی تلخ و انکارناپذیر تبدیل شده و امروز نمی توانیم استراتژی انکار را در پیش گیریم و از کنار این مسأله بگذریم. بنابراین ملاحظات اجتماعی و فرهنگی که دست اندرکاران را از رویارویی جدی منع می کند ضروری به نظر می رسد. مراجعه به آمار نشان می دهد که نرخ رشد اعتیاد در زنان بیشتر از مردان است و از 5% در سال 85 به 10% در سال 90 افزایش یافته است. واقعیت این است که اعتیاد زنان وابسته به جریان کلان و کلی اعتیاد در کشور است و نمی توانیم آن را مجزا از سیاست های کلی در این زمینه درنظر بگیریم.

حسب شواهد و قرینه ها می توان گفت حدود 500 تا 2000 نفر از جامعه آماری 12000 نفری کارتن خواب ها را زنان تشکیل می دهند. تا چندی پیش هیچ سامان سرای اختصاصی برای آن ها در نظر نگرفته بودیم. تنها یک سامان سرای 70 نفری در لویزان وجود داشت که به صورت اجباری، 200 نفر از زنان را به مدت یک ماه برای ترک نگاهداری می کرد و بسیاری از آن ها هم از این اجبار فرار کرده بودند. به هر حال با این که مدتی است زنگ خطر حضور زنان در میان کارتن خواب ها به صدا درآمده اما هنوز اقدام قطعی صورت نپذیرفته و لازم است تا این موضوع به بحرانی فراگیر تبدیل نشده همه دستگاه های ذیربط به دور از حاشیه ها و نگاه های جناحی و سیاسی به این موضوع رسیدگی و معضل مذکور را تا ریشه کن شدن دنبال کنند، وگرنه تبعات آن دامن جامعه را خواهد گرفت و شاهد جولان «ایدز» و «کودک بدون شناسنامه» با افزایش زنان کارتن خواب در پایتخت و رفته رفته در سایر نقاط کشور خواهیم بود. فاجعه در راه است، این را با نیم نگاهی به زیر پل ها، کوچه های بالا و پائین شهر، پارک ها و پاتوق ها می توان فهمید.

افزایش آمارمعتادان، کاهش سن اعتیاد واظهارات گاه به گاه مسئولان آموزش و پرورش از توزیع مواد درمدارس همه و همه هشدار روزهای سخت را می دهند. سخت برای تمام آن هایی که هر روز با کابوس آسیب های اجتماعی صبح را شب می کنند و منتظر منجی هستند. سخت و طاقت فرسا برای کسانی که می دانند اگر امروز اقدام عاجلی صورت نگیرد ... فردا خیلی دیر است. زیرا درمیان آن چه درد جامعه خوانده می شود درد بزرگتری به نام ایدزهم هست، ایدز تنها یک بیماری نیست، بلکه یک معضل اجتماعی و یک چالش عمده برای امنیت انسان است!

mg3 3

آموزش پیشگیری از ایدز در کتاب های درسی:

چند سالی است که معرفی بیماری ایدز و راه های انتقال و پیشگیری از آن به صورت مختصر درفصل آخر کتاب زیست شناسی سال اول دبیرستان وارد شده است. اما از آن جا که اواخر سال معلمان به این بحث می رسند و این بخش مشمول مواد امتحانی نیست و فقط برای مطالعه بیشتر دانش آموزان قرار داده شده، ممکن است در بسیاری از کلاس های درس، چندان جدی گرفته نشود. همچنین در سال سوم دبیرستان نیز مجدداً و این بار فقط برای دانش آموزان رشته تجربی، بیماری ایدز و اطلاعات مربوط به آن در فصل ایمنی کتاب زیست شناسی مطرح می شود. اما بسیاری از متخصصان آموزشی ایدز معتقدند این نحوه آموزش سربسته و غیرشفاف نمی تواند اثر بازدارندگی موردنظر را در انتقال ایدز داشته باشد. در آموزش های مؤثر باید به طور کامل، شفاف و دقیق توضیح داده شود که یک رابطه محافظت شده چگونه است و چطور باید از ابزارهایی مانند کاندوم برای این کار بهره گرفته شود.  این متخصصان معتقدند آموزش برای جوانان نیز باید به همین شفافیت باشد، که به عنوان پیش نیاز، آموزش روابط جنسی را نیز می طلبد.

آیا مخالفان و دلواپسان بحث های تربیتی و آموزشی که نگران چنین رویکردی در مدارس بوده و موضوع آموزش سلامت رفتار جنسی را باعث قبح زدایی از روابط گناه آلوده دانسته و باعث حیازدائی و بیدارکردن غرایز نهفته می دانند؟!!  توجه دارند که در سال های اخیر با رواج شبکه های ماهواره ای و دسترسی عموم جوانان و حتی کودکان به اینترنت، سطح اطلاعات عمومی جوانان و نوجوانان حتی از بسیاری والدین و حتی معلمانشان بالاتر است بلحاظ گسل فرهنگی و ارزشی بین اعضای خانواده، امروز، فرزندانمان تمایلی به کسب اطلاعات در خصوص بسیاری از مسائل، ازجمله بیماری ایدز و بیماری های مقاربتی، از والدین و معلمین خود نداشته و ترجیح می دهند پاسخ سؤالات خود را از میان صحبت با دوستان، فیلم ها، کتاب های مربوطه و ... جستجو کنند که البته بعضی از این منابع به هیچ عنوان قابل اتکاء نیستند.

امروزه ما در جامعه شکننده ای زندگی می کنیم که در آن نیازمندترین افراد از دسترسی به خدمات همه گیرشناسی «مطالعه پراکندگی، شیوع و کنترل احتمالی بیماری در بین جمعیت خاص» به طور ناعادلانه ای محرومند، اگر می خواهیم این جریان را تغییر دهیم، باید سرعت عمل خود را افزایش دهیم. ما می دانیم که تقویت خدمات محلی جهت دسترسی به جمعیت کلیدی منجر به جوامع سالم تر می شود. 

 و... کلام آخر را با یادآوری بخشی از پیام آقای میشل سیدیبه مدیر اجرائی برنامه مشترک سازمان ملل متحد و معاون دبیرکل سازمان ملل به مناسبت روز جهانی ایدز، اول دسامبر 2015 به پایان می بریم.

 پایان دادن به همه گیری ایدز یعنی دسترسی داشتن دختران نوجوان و زنان به آموزش های لازم و خدمات متناسب اچ آی وی و بهداشت باروری، یعنی این که جمعیت های کلیدی، مانند معتادان تزریقی و افراد ترانس، دسترسی کامل اقوام، با احترام وکرامت به خدمات بهداشتی دارند. یعنی هر کودک رها از اچ آی وی به دنیا بیاید و مادران و کودکان نه تنها زنده بمانند، بلکه زندگی با کرامتی را دنبال کنند.

«تمامی مستندات این مقاله در دفتر انجمن احیاء ارزش ها موجود است»

 

mg3 3

خسرو منصوریان

موسس و عضو هیات امناء انجمن احیاء ارزش ها و توان یاب